W Polsce w 2017 roku odnotowano 125 892 poĹźarów, wĹród których byĹy 38634 poĹźary traw na ĹÄ kach i nieuĹźytkach rolnych, co stanowiĹo 32% wszystkich poĹźarów w Polsce.
JuĹź od wielu lat przeĹom zimy, wiosny oraz przedwioĹnie to okresy, w których wyraĹşnie wzrasta liczba poĹźarów ĹÄ k i nieuĹźytków. Wiele osób wypala trawy i nieuĹźytki rolne, tĹumaczÄ c swoje postÄpowanie chÄciÄ uĹźyĹşniania gleby. Od pokoleĹ wĹród wielu ludzi panuje bowiem przekonanie, Ĺźe spalenie trawy spowoduje szybszy i bujniejszy jej odrost, a tym samym przyniesie korzyĹci ekonomiczne. Jest to jednak caĹkowicie bĹÄdne myĹlenie. RzeczywistoĹÄ wskazuje, Ĺźe wypalanie traw prowadzi do nieodwracalnych, niekorzystnych zmian w Ĺrodowisku naturalnym – ziemia wyjaĹawia siÄ, zahamowany zostaje bardzo poĹźyteczny, naturalny rozkĹad resztek roĹlinnych oraz asymilacja azotu z powietrza. Do atmosfery przedostaje siÄ szereg zwiÄ zków chemicznych bÄdÄ cych truciznami zarówno dla ludzi jak i zwierzÄ t. Wypalanie traw jest równieĹź przyczynÄ wielu poĹźarów, które niejednokrotnie prowadzÄ niestety takĹźe do wypadków Ĺmiertelnych. Rocznie w tego rodzaju zdarzeniach ĹmierÄ ponosi kilkanaĹcie osób.
Obszary zeszĹorocznej wysuszonej roĹlinnoĹci, która ze wzglÄdu na wystÄpujÄ ce w tym czasie okresy wegetacji stanowi doskonaĹe podĹoĹźe palne, co w zestawieniu z duĹźÄ aktywnoĹciÄ czynnika ludzkiego w tym sektorze, skutkuje gwaĹtownym wzrostem poĹźarów. Za ponad 94% przyczyn ich powstania odpowiedzialny jest czĹowiek. Trzeba pamiÄtaÄ, Ĺźe po zimie trawy sÄ wysuszone i palÄ siÄ bardzo szybko. W rozprzestrzenianiu siÄ ognia pomaga takĹźe wiatr. Osoby, które wbrew logice decydujÄ siÄ na wypalanie traw, przekonane sÄ Ĺźe w peĹni kontrolujÄ sytuacjÄ i w razie potrzeby, w porÄ zareagujÄ . Niestety mylÄ siÄ i czasami koĹczy siÄ to tragediÄ . W przypadku gwaĹtownej zmiany jego kierunku, poĹźary bardzo czÄsto wymykajÄ siÄ spod kontroli i przenoszÄ na pobliskie lasy i zabudowania. Niejednokrotnie w takich poĹźarach ludzie tracÄ dobytek caĹego Ĺźycia. WystÄpuje równieĹź bezpoĹrednie zagroĹźenie dla zdrowia i Ĺźycia ludzi. Co roku w poĹźarach wywoĹanych wypalaniem traw ginÄ ludzie, w tym podpalacze, przypadkowe osoby oraz straĹźacy!!! Ci, którzy mimo wszystko chcÄ ryzykowaÄ, muszÄ równieĹź liczyÄ siÄ z konsekwencjami.
O tym, Ĺźe postÄpowanie takie jest niedozwolone mówi m.in. ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2018 r., poz. 142 z póĹşn. zm.), art. 124. „Zabrania siÄ wypalania ĹÄ k, pastwisk, nieuĹźytków, rowów, pasów przydroĹźnych, szlaków kolejowych oraz trzcinowisk i szuwarów”. Art. 131 pkt. 12: „Kto (...) wypala ĹÄ ki, pastwiska, nieuĹźytki, rowy, pasy przydroĹźne, szlaki kolejowe, trzcinowiska lub szuwary...– podlega karze aresztu albo grzywny”. Art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 28 wrzeĹnia 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2017 r. Nr 12, poz. 59 z póĹşn. zm.); „w lasach oraz na terenach ĹródleĹnych, jak równieĹź w odlegĹoĹci do 100 m od granicy lasu, zabrania siÄ dziaĹaĹ i czynnoĹci mogÄ cych wywoĹaÄ niebezpieczeĹstwo, a w szczególnoĹci: 1. rozniecenia ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez wĹaĹciciela lasu lub nadleĹniczego, korzystania z otwartego pĹomienia, wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostaĹoĹci roĹlinnych”.
Za wykroczenia tego typu groĹźÄ surowe sankcje: Art. 82 ustawy z dnia 20 maja 1971r. Kodeksu wykroczeĹ (Dz. U. z 2018 r, poz. 618 z póĹşn. zm.) – kara aresztu, nagany lub grzywny, której wysokoĹÄ w myĹl art. 24, § 1 moĹźe wynosiÄ od 20 do 5000 zĹ. Art. 163. § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 2017r. poz. 2204 z póĹşn. zm.) stanowi: „Kto sprowadza zdarzenie, które zagraĹźa Ĺźyciu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach, majÄ ce postaÄ poĹźaru, podlega karze pozbawienia wolnoĹci od roku do lat 10”. W Ĺlad za AgencjÄ Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, naleĹźy stwierdziÄ, Ĺźe wypalanie traw jest Ĺrodowiskowo szkodliwe, ale takĹźe surowo zabronione. Za wypalanie traw groĹźÄ , oprócz kar nakĹadanych np. przez policjÄ, czy prokuraturÄ takĹźe dotkliwe kary finansowe nakĹadane przez AgencjÄ w postaci zmniejszenia od 5 do 25%, a w skrajnych przypadkach nawet odebrania, naleĹźnej wysokoĹci wszystkich rodzajów dopĹat bezpoĹrednich za dany rok. Podczas intensywnego prowadzenia prac rolnych na polach, takĹźe moĹźe dojĹÄ do poĹźarów wskutek nieostroĹźnoĹci osób wykonujÄ cych te prace lub niesprawnego sprzÄtu technicznego. PoĹźary nieuĹźytków, z uwagi na ich charakter i zazwyczaj duĹźe rozmiary, angaĹźujÄ znacznÄ liczbÄ siĹ i Ĺrodków straĹźy poĹźarnych. KaĹźda interwencja to powaĹźny wydatek finansowy. StraĹźacy zaangaĹźowani w akcjÄ gaszenia poĹźarów traw, ĹÄ k i nieuĹźytków, w tym samym czasie mogÄ byÄ potrzebni do ratowania Ĺźycia i mienia ludzkiego w innym miejscu. MoĹźe siÄ zdarzyÄ, Ĺźe przez lekkomyĹlnoĹÄ ludzi nie dojadÄ z pomocÄ na czas tam, gdzie bÄdÄ naprawdÄ potrzebni. PoĹźary traw powodujÄ równieĹź spustoszenie dla flory i fauny. Niszczone sÄ miejsca lÄgowe wielu gatunków gnieĹźdĹźÄ cych siÄ na ziemi i w krzewach. PalÄ siÄ równieĹź gniazda juĹź zasiedlone, a zatem z jajeczkami lub pisklÄtami (np. tak lubianych przez nas wszystkich skowronków). Dym uniemoĹźliwia pszczoĹom i trzmielom oblatywanie ĹÄ k. Owady ginÄ w pĹomieniach, co powoduje zmniejszenie liczby zapylonych kwiatów, a w konsekwencji obniĹźenie plonów roĹlin. GinÄ zwierzÄta domowe, które przypadkowo znajdÄ siÄ w zasiÄgu poĹźaru (tracÄ orientacjÄ w dymie, ulegajÄ zaczadzeniu). Dotyczy to równieĹź duĹźych zwierzÄ t leĹnych, takich jak sarny, jelenie czy dziki. PĹomienie niszczÄ miejsca bytowania zwierzyny Ĺownej, m.in. baĹźantów, kuropatw, zajÄcy, a nawet saren. W pĹomieniach lub na skutek podwyĹźszonej temperatury ginie wiele poĹźytecznych zwierzÄ t krÄgowych: pĹazy (Ĺźaby, ropuchy, jaszczurki), ssaki (krety ryjówki, jeĹźe, zajÄ ce, lisy, borsuki, kuny, nornice, badylarki, ryjówki i inne drobne gryzonie). Przy wypalaniu ginÄ mrówki. Jedna ich kolonia moĹźe zniszczyÄ do 4 milionów szkodliwych owadów rocznie. Mrówki zjadajÄ c resztki roĹlinne i zwierzÄce uĹatwiajÄ rozkĹad masy organicznej oraz wzbogacajÄ warstwÄ próchnicy, „przewietrzajÄ ” glebÄ. Podobnymi sprzymierzeĹcami w walce ze szkodnikami sÄ biedronki, zjadajÄ ce mszyce. OgieĹ uĹmierca wiele poĹźytecznych zwierzÄ t bezkrÄgowych, m.in. dĹźdĹźownice (które majÄ pozytywny wpĹyw na strukturÄ gleby i jej wĹaĹciwoĹci), pajÄ ki, wije, owady (drapieĹźne i pasoĹźytnicze). PoĹźary traw niszczÄ rodzimÄ faunÄ i florÄ.
Za wiÄkszoĹÄ poĹźarów traw odpowiedzialny jest czĹowiek.
Opracowanie pochodzi ze strony http://www.stoppozaromtraw.pl/materialy-stop-pozarom-traw.html